Leflunomid Sandoz Comp Pell 100 X 20mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Gelijktijdige toediening van hepatotoxische of hematotoxische DMARD's (bv. methotrexaat) is niet raadzaam. De actieve metaboliet van leflunomide, A771726, heeft een lange halfwaardetijd, gewoonlijk 1 tot 4 weken. Ernstige bijwerkingen kunnen optreden (bv. hepatotoxiciteit, hematotoxiciteit of allergische reacties, zie verder), ook als de behandeling met leflunomide werd stopgezet. Als een dergelijke toxiciteit optreedt of als A771726 om een of andere reden snel uit het lichaam moet worden geklaard, moet daarom de wash-out procedure worden gevolgd. De procedure kan worden herhaald indien dit klinisch nodig wordt geacht. Voor wash-out procedures en andere acties die worden aanbevolen in geval van een gewenste of niet�geplande zwangerschap, zie rubriek 4.6. Leverreacties Er werden zeldzame gevallen van ernstige leverbeschadiging, waaronder gevallen met een fatale afloop, gerapporteerd tijdens behandeling met leflunomide. De meeste gevallen hebben zich voorgedaan tijdens de eerste 6 maanden van de behandeling. Vaak was er sprake van gelijktijdige behandeling met andere hepatotoxische geneesmiddelen. Het is essentieel dat de aanbevelingen voor de opvolging strikt worden nageleefd. ALT (SGPT) moet worden gecontroleerd voor de start van leflunomide en met dezelfde frequentie als de volledige telling van het aantal bloedcellen (om de twee weken) tijdens de eerste zes maanden van de behandeling en daarna om de 8 weken. Bij een stijging van ALT (SGPT) tussen 2- en 3-maal de bovenste limiet van het normale, kan een verlaging van de dosering van 20 mg tot 10 mg worden overwogen en moet de opvolging wekelijks gebeuren. In geval van een aanhoudende stijging van ALT (SGPT) tot meer dan 2-maal de bovenste limiet van het normale of in geval van een ALT-stijging tot meer dan 3-maal de bovenste limiet van het normale moet leflunomide worden stopgezet en moeten de wash-out procedures worden gestart. Het wordt aanbevolen de leverenzymen verder op te volgen na stopzetting van de behandeling met leflunomide totdat de leverenzymconcentraties genormaliseerd zijn. Gezien de mogelijkheid van additieve hepatotoxische effecten wordt aanbevolen alcoholconsumptie te vermijden tijdens behandeling met leflunomide. Aangezien de actieve metaboliet van leflunomide, A771726, sterk eiwitgebonden is en wordt geklaard via levermetabolisme en biliaire secretie, zullen de plasmaconcentraties van A771726 allicht stijgen bij patiënten met hypoproteïnemie. Leflunomid Sandoz is gecontra-indiceerd bij patiënten met ernstige hypoproteïnemie of een gestoorde leverfunctie (zie rubriek 4.3). Hematologische reacties Samen met ALT moet een volledige telling van het aantal bloedcellen met inbegrip van een differentiële formule van de witte bloedcellen en het aantal bloedplaatjes worden uitgevoerd voor de start van de behandeling met leflunomide, om de 2 weken tijdens de eerste 6 maanden van de behandeling en daarna om de 8 weken. Bij patiënten met een vooraf bestaande anemie, leukopenie en/of trombocytopenie en bij patiënten met een verminderde beenmergfunctie of patiënten die een risico lopen op beenmergsuppressie is het risico op hematologische stoornissen hoger. Als dergelijke effecten optreden, moet een wash-out (zie verder) worden overwogen om de plasmaconcentraties van A771726 te verlagen. Bij ernstige hematologische reacties, waaronder pancytopenie, moeten Leflunomid Sandoz en eventuele gelijktijdige myelosuppressieve medicatie worden stopgezet en moet de leflunomide wash�out procedure worden gestart. Combinaties met andere behandelingen Het gebruik van leflunomide met antimalariamiddelen die worden gebruikt bij reumatische aandoeningen (bijv. chloroquine en hydroxychloroquine), intramusculair of oraal goud, D�penicillamine, azathioprine en andere immunosuppressiva waaronder TNF-alfa-antagonisten werd nog niet voldoende onderzocht in gerandomiseerde studies (met uitzondering van metotrexaat, zie rubriek 4.5). Het risico van een combinatietherapie, vooral bij een langetermijnbehandeling, is niet bekend. Aangezien een dergelijke behandeling kan leiden tot additieve of zelfs synergetische toxiciteit (bv. hepato- of hematotoxiciteit), is een combinatie met andere DMARD's (bv. methotrexaat) niet raadzaam. Gelijktijdige toediening van teriflunomide met leflunomide wordt niet aanbevolen, omdat leflunomide de moederverbinding van teriflunomide is. Overschakeling naar andere behandelingen Aangezien leflunomide lang in het lichaam aanwezig blijft, kan overschakeling op een ander DMARD (bv. methotrexaat) zonder de wash-out procedure uit te voeren (zie verder) de kans op additieve risico's verhogen, zelfs lange tijd na de overschakeling (d.w.z. kinetische interactie, orgaantoxiciteit). Ook een recente behandeling met hepatotoxische of hematotoxische geneesmiddelen (bv. methotrexaat) kan meer bijwerkingen veroorzaken. Daarom moeten bij de start van een behandeling met leflunomide de voordelen en de risico's zorgvuldig tegen elkaar worden afgewogen en wordt een nauwgezettere opvolging aanbevolen tijdens de initiële fase na de overschakeling. Huidreacties In geval van een ulceratieve stomatitis moet de toediening van leflunomide worden stopgezet. Er werden zeer zeldzame gevallen van Stevens-Johnsonsyndroom of toxische epidermale necrolyse en reacties op het geneesmiddel met eosinofilie en systemische symptomen (Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms (DRESS)) gerapporteerd bij patiënten die werden behandeld met leflunomide. Zodra er huid- en/of slijmvliesreacties worden waargenomen die kunnen doen denken aan dergelijke ernstige reacties, moeten Leflunomid Sandoz en eventuele andere gelijktijdige geneesmiddelen worden stopgezet en moet onmiddellijk een leflunomide wash-out procedure worden gestart. Een volledige wash-out is essentieel in dergelijke gevallen. In dergelijke gevallen mag leflunomide niet opnieuw worden toegediend (zie rubriek 4.3). Psoriasis pustulosa en verergering van psoriasis zijn gerapporteerd na gebruik van leflunomide. Stopzetting van de behandeling kan worden overwogen, daarbij rekening houdende met de ziekte en de voorgeschiedenis van de patiënt. Tijdens behandeling met leflunomide kunnen bij patiënten huidulcera optreden. Als een met leflunomide geassocieerde huidulcus wordt vermoed, of als huidulcera niet verdwijnen ondanks de aangewezen behandeling, moet men stopzetting van leflunomide en een complete wash-out-procedure overwegen. De beslissing om de leflunomidebehandeling te hervatten na huidulcera moet gebaseerd zijn op de klinische beoordeling van toereikende wondgenezing. Verminderde wondgenezing na een operatie kan optreden bij patiënten tijdens de behandeling met leflunomide. Op basis van een individuele beoordeling kan worden overwogen om de behandeling met leflunomide te onderbreken in de perichirurgische periode en een washout-procedure toe te passen zoals hieronder beschreven. In geval van onderbreking moet de beslissing om leflunomide te hervatten gebaseerd zijn op de klinische beoordeling van toereikende wondgenezing. Infecties Het is bekend dat geneesmiddelen met immunosuppressieve eigenschappen - zoals leflunomide - patiënten vatbaarder kunnen maken voor infecties, waaronder opportunistische infecties. Infecties kunnen ernstiger zijn en kunnen daarom een snelle en krachtige behandeling vereisen. Als er een ernstige, ongecontroleerde infectie optreedt, kan het nodig zijn de behandeling met leflunomide te onderbreken en een wash-out procedure te starten zoals hieronder beschreven. Er zijn zeldzame gevallen van progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) gerapporteerd bij patiënten die leflunomide kregen samen met andere immunosuppressiva. Voordat de behandeling wordt gestart, dienen alle patiënten te worden geëvalueerd op actieve en inactieve ("latente") tuberculose, conform de lokale aanbevelingen. Dit kan bestaan uit de medische geschiedenis, mogelijk eerder contact met tuberculose, en/of geschikte screening zoals röntgenonderzoek van de longen, tuberculinetest en/of interferon-gamma-'release'-assay, voor zover van toepassing. Voorschrijvers worden eraan herinnerd dat de tuberculine-huidtest fout-negatieve uitslagen kan geven, vooral bij patiënten die ernstig ziek of immuungecompromitteerd zijn. Patiënten met een geschiedenis van tuberculose dienen nauwgezet te worden gemonitord vanwege de kans op reactivering van de infectie. Respiratoire reacties Interstitieel longlijden, evenals zeldzame gevallen van pulmonale hypertensie, zijn gemeld tijdens de behandeling met leflunomide (zie rubriek 4.8). Het risico van hun optreden kan worden verhoogd bij patiënten met een voorgeschiedenis van interstitiële longziekte. Interstitieel longlijden is een potentieel fatale aandoening, die acuut kan optreden tijdens behandeling. Pulmonale symptomen, zoals hoesten en dyspneu, kunnen een reden zijn om de behandeling stop te zetten en om, indien nodig, verder onderzoek te verrichten. Perifere neuropathie Er zijn gevallen van perifere neuropathie gerapporteerd bij patiënten die leflunomide kregen. De meeste patiënten verbeterden na stopzetting van leflunomide. De uiteindelijke afloop kon echter sterk verschillen. Bij sommige patiënten genas de neuropathie en andere patiënten vertoonden persisterende symptomen. Een leeftijd hoger dan 60 jaar, concomiterende neurotoxische geneesmiddelen en diabetes zouden het risico op perifere neuropathie kunnen verhogen. Als een patiënt die leflunomide inneemt een perifere neuropathie ontwikkelt, moet worden overwogen om de behandeling met leflunomide stop te zetten en de procedure voor eliminatie van het geneesmiddel toe te passen (zie rubriek 4.4). Colitis Bij met leflunomide behandelde patiënten is melding gemaakt van colitis, waaronder microscopische colitis. Bij met leflunomide behandelde patiënten die zich met onverklaarde chronische diarree presenteren, dienen passende diagnostische procedures te worden uitgevoerd. Bloeddruk De bloeddruk moet worden gecontroleerd voor de start van de behandeling met leflunomide en daarna periodiek. Voortplanting (aanbevelingen voor mannen) Mannelijke patiënten moeten weten dat er een kans bestaat op door de man gemedieerde foetale toxiciteit. Ook moet een betrouwbare contraceptie tijdens behandeling met leflunomide worden verzekerd. Er zijn geen specifieke gegevens over het risico op door de man gemedieerde foetale toxiciteit. Er werd echter geen dieronderzoek verricht om dat specifieke risico te evalueren. Om een mogelijk risico te verkleinen, moeten mannen die een kind willen verwekken, stopzetting van het gebruik van leflunomide overwegen en colestyramine 8 g 3-maal per dag innemen gedurende 11 dagen of 50 g actieve kool 4-maal per dag gedurende 11 dagen. In beide gevallen moet de plasmaconcentratie van A771726 dan voor de eerste keer worden gemeten. Daarna moet de plasmaconcentratie van A771726 opnieuw worden bepaald na een tussenperiode van minstens 14 dagen. Als beide plasmaconcentraties lager zijn dan 0,02 mg/l en na een wachtperiode van minstens 3 maanden is het risico op foetale toxiciteit zeer laag. Wash-out procedure Colestyramine 8 g wordt 3-maal per dag toegediend. Een alternatief is toediening van 50 g actieve kool in poedervorm 4-maal per dag. Een volledige wash-out duurt gewoonlijk 11 dagen. De duur kan worden aangepast naargelang van klinische- of laboratoriumvariabelen. Interferentie bij de bepaling van geïoniseerde calciumgehaltes Er kunnen ten onrechte geringere waarden van geïoniseerde calciumgehaltes worden gemeten bij patiënten die behandeld worden met leflunomide en/of teriflunomide (de actieve metaboliet van leflunomide), afhankelijk van het type geïoniseerde calciumanalysator dat daarvoor wordt gebruikt (bv. bloedgasanalysator). Daarom moet de aannemelijkheid van de waargenomen verlaagde geïoniseerde calciumgehaltes nader worden onderzocht bij patiënten die met leflunomide of teriflunomide worden behandeld. In geval van twijfelachtige metingen wordt aangeraden de totale albumine-gecorrigeerde serumcalciumconcentratie te bepalen. Leflunomid Sandoz bevat lactose, lecithine (afgeleid van sojabonen) en natrium Dit geneesmiddel bevat lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose�intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Dit geneesmiddel bevat lecithine (afgeleid van sojabonen). Patiënten die allergisch zijn voor pinda's of soja, dienen dit geneesmiddel niet in te nemen. Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per filmomhulde tablet, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

Actieve reumatoïde artritis

Welke stoffen zitten er in dit geneesmiddel?

 De werkzame stof in dit geneesmiddel is leflunomide. Eén filmomhulde tablet bevat 10 mg leflunomide.

 De werkzame stof in dit geneesmiddel is leflunomide. Eén filmomhulde tablet bevat 20 mg leflunomide.

 De andere stoffen in dit geneesmiddel zijn lactosemonohydraat, laag gesubstitueerde hydroxypropylcellulose, wijnsteenzuur, natriumlaurylsulfaat en magnesiumstearaat in de kern van de tablet en lecithine (afgeleid van sojabonen), polyvinylalcohol, talk, titaniumdioxide (E171) en xanthaangom in de filmomhulling.

Leflunomid Sandoz bevat lactose en lecithine. Zie rubriek 2 voor verdere informatie.

Gebruikt u naast Leflunomid Sandoz nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor geneesmiddelen die u zonder voorschrift kunt krijgen. Dat is vooral belangrijk als u de volgende geneesmiddelen inneemt: - andere geneesmiddelen voor reumatoïde artritis zoals antimalariamiddelen (bv. chloroquine en hydroxychloroquine), intramusculair of oraal goud, D-penicillamine, azathioprine en andere immunosuppressiva (zoals metotrexaat) omdat die combinaties niet raadzaam zijn, - warfarine en andere orale geneesmiddelen die worden gebruikt om het bloed te verdunnen, omdat regelmatige controle nodig is om de kans op bijwerkingen van dit geneesmiddel te verkleinen, - teriflunomide voor multiple sclerose, - repaglinide, pioglitazon, nateglinide of rosiglitazon voor diabetes, - daunorubicine, doxorubicine, paclitaxel of topotecan voor kanker, - duloxetine voor depressie, urine-incontinentie of nierziekte bij mensen met diabetes, - alosetron voor de behandeling van ernstige diarree, - theofylline voor astma, - tizanidine, een spierontspanner, - de pil (die ethinylestradiol en levonorgestrel bevatten), - cefaclor, benzylpenicilline (penicilline G), ciprofloxacine voor infecties, - indometacine, ketoprofen voor pijn of ontsteking, - furosemide voor hartziekte (diureticum, plaspil), - zidovudine voor hiv-infectie, - rosuvastatine, simvastatine, atorvastatine, pravastatine voor hypercholesterolemie (hoog cholesterol), - sulfasalazine voor infectieuze darmziekte of reumatoïde artritis, - een geneesmiddel dat colestyramine wordt genoemd (wordt gebruikt om een hoge cholesterol te verlagen) of actieve kool omdat deze geneesmiddelen de hoeveelheid Leflunomid Sandoz die in het lichaam wordt geabsorbeerd, kunnen verminderen. Als u reeds een niet-steroïdaal ontstekingsremmend middel (NSAID) en/of corticosteroïden inneemt, mag u deze blijven innemen na het starten van Leflunomid Sandoz. Vaccinaties Als u moet worden gevaccineerd, moet u advies vragen aan uw arts. Sommige vaccins mogen niet worden toegediend terwijl u Leflunomid Sandoz inneemt, en gedurende een zekere tijd na stopzetting van de behandeling.

4.8 Bijwerkingen Samenvatting van het veiligheidsprofiel De frequentste bijwerkingen van leflunomide zijn: lichte stijging van de bloeddruk, leukopenie, paresthesie, hoofdpijn, duizeligheid, diarree, nausea, braken, stoornissen van het mondslijmvlies (bv. afteuze stomatitis, mondulceratie), buikpijn, toegenomen haaruitval, eczeem, huiduitslag (zoals maculopapuleuze uitslag), jeuk, droge huid, tenosynovitis, gestegen CPK, anorexie, gewichtsverlies (gewoonlijk onbeduidend), asthenie, lichte allergische reacties en stijging van de leverparameters (transaminasen (vooral ALT), minder vaak gamma-GT, alkalische fosfatase, bilirubine). Classificatie van verwachte frequenties: Zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100 tot <1/10); soms (≥1/1.000 tot <1/100); zelden (≥1/10.000 tot <1/1.000); zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden: ernstige infecties, waaronder sepsis die fataal kan zijn Zoals andere geneesmiddelen met een immunosuppressief potentieel kan leflunomide de vatbaarheid voor infecties verhogen, waaronder opportunistische infecties (zie ook rubriek 4.4). De totale incidentie van infecties kan dus stijgen (vooral van rinitis, bronchitis en pneumonie). Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Het risico op kanker, vooral lymfoproliferatieve aandoeningen, stijgt bij gebruik van sommige immunosuppressiva. Bloed- en lymfestelselaandoeningen Vaak: leukopenie (leukocyten > 2 G/l) Soms: anemie, lichte trombocytopenie (plaatjes < 100 G/l) Zelden: pancytopenie (waarschijnlijk door een antiproliferatief mechanisme), leukopenie (leukocyten < 2 G/l), eosinofilie Zeer zelden: agranulocytose Recent, gelijktijdig of consecutief gebruik van mogelijk myelotoxische geneesmiddelen kan het risico op hematologische effecten verhogen. Immuunsysteemaandoeningen Vaak: lichte allergische reacties Zeer zelden: ernstige anafylactische/anafylactoïde reacties, vasculitis met inbegrip van cutane necrotiserende vasculitis Voedings- en stofwisselingsstoornissen Vaak: verhoogde CPK Soms: hypokaliëmie, hyperlipidemie, hypofosfatemie Zelden: verhoogde LDH Niet bekend: hypo-uricemie Psychische stoornissen Soms: angst Zenuwstelselaandoeningen Vaak: paresthesie, hoofdpijn, duizeligheid perifere neuropathie Hartaandoeningen Vaak: lichte stijging van de bloeddruk Zelden: ernstige stijging van de bloeddruk Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zelden: interstitiële longaandoening (met inbegrip van interstitiële pneumonitis), dat fataal kan zijn Niet bekend: pulmonale hypertensie Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: colitis waaronder microscopische colitis zoals lymfocytaire colitis, collageneuze colitis, diarree, nausea, braken, aandoeningen van het mondslijmvlies (bv. afteuze stomatitis, mondulceratie), buikpijn Soms: smaakstoornissen Zeer zelden: pancreatitis Lever- en galaandoeningen Vaak: stijging van leverparameters (transaminasen [vooral ALT], minder vaak gamma-GT, alkalische fosfatase, bilirubine) Zelden: hepatitis, geelzucht/cholestase Zeer zelden: ernstige leverbeschadiging zoals leverfalen en acute levernecrose, die fataal kan zijn Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: meer haaruitval, eczeem, uitslag (met inbegrip van maculopapuleuze uitslag), jeuk, droge huid Soms: urticaria Zeer zelden: toxische epidermale necrolyse, Stevens-Johnsonsyndroom, erythema multiforme Niet bekend: cutane lupus erythematosus, psoriasis pustulosa of verergering van psoriasis, Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms (DRESS), huidulcus Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Vaak: tenosynovitis Soms: peesruptuur Nier- en urinewegaandoeningen Niet bekend: nierfalen Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Niet bekend: marginale (reversibele) daling van de concentratie van spermatozoa, het totale aantal spermatozoa en snelle progressieve beweeglijkheid Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak: anorexie, gewichtsverlies (gewoonlijk onbeduidend), asthenie Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, www.fagg.be, Afdeling Vigilantie: Website: www.eenbijwerkingmelden.be, e-mail: adr@fagg�afmps.be.

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?

• Als u ooit een allergische reactie hebt gehad op leflunomide (vooral een ernstige huidreactie, vaak met koorts, gewrichtspijn, rode huidvlekken of blaarvorming, bijv. Stevens- Johnsonsyndroom), pindanoten, soja of één van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter. Gebruik dit geneesmiddel ook niet als u allergisch bent voor teriflunomide (dat wordt gebruikt voor de behandeling van multipele sclerose).

• Als u leverproblemen hebt.

• Als u matige of ernstige nierproblemen hebt.

• Als u een sterk verminderde hoeveelheid eiwitten in uw bloed hebt (hypoproteïnemie).

• Als u een probleem hebt met uw immuunsysteem (bv. aids).

• Als u problemen hebt met uw beenmerg of als u een laag aantal rode of witte bloedcellen in uw bloed hebt of een gedaald aantal bloedplaatjes.

• Als u een ernstige infectie hebt.

• Als u zwanger bent, denkt dat u zwanger zou kunnen zijn of borstvoeding geeft.

Zwangerschap De actieve metaboliet van leflunomide, A771726, veroorzaakt vermoedelijk ernstige aangeboren afwijkingen bij toediening tijdens de zwangerschap. Leflunomid Sandoz is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3). Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens en tot 2 jaar na de behandeling (zie verder "wachttijd") of tot 11 dagen na behandeling (zie verder verkorte "wash-out periode"). De patiënte moet weten dat ze, als ze haar maandstonden niet op tijd krijgt of als er een andere reden is om een zwangerschap te vermoeden, onmiddellijk haar arts moet inlichten voor een zwangerschapstest en als die positief is, moeten de arts en de patiënte het risico voor de zwangerschap bespreken. Het zou kunnen dat een snelle verlaging van de bloedspiegel van de actieve metaboliet, door middel van de hieronder beschreven procedure voor eliminatie van het geneesmiddel, zodra de maandstonden achterwege blijven, het risico van leflunomide voor de foetus kan verlagen. In een kleine, prospectieve studie bij vrouwen (n = 64) die per ongeluk zwanger werden tijdens inname van leflunomide gedurende niet langer dan drie weken na bevruchting en gevolgd door een procedure voor eliminatie van het geneesmiddel, werden geen significante verschillen (p = 0,13) waargenomen in de totale incidentie van ernstige structurele defecten (5,4%) met de andere groepen (4,2% in de groep met een vergelijkbare ziekte [n = 108] en 4,2% bij gezonde zwangere vrouwen [n = 78]). Bij vrouwen die een behandeling met leflunomide krijgen en die zwanger willen worden, wordt één van de volgende procedures aanbevolen om er zeker van te zijn dat de foetus niet wordt blootgesteld aan toxische concentraties van A771726 (streefconcentratie lager dan 0,02 mg/l): Wachttijd De plasmaconcentraties van A771726 zullen allicht lange tijd hoger zijn dan 0,02 mg/l. De concentratie zal naar verwachting dalen tot beneden 0,02 mg/l ongeveer 2 jaar na stopzetting van de behandeling met leflunomide.

Na een wachttijd van 2 jaar wordt de plasmaconcentratie van A771726 voor de eerste keer gemeten. Daarna moet de plasmaconcentratie van A771726 opnieuw worden gemeten na een tussenperiode van minstens 14 dagen. Als beide plasmaconcentraties lager zijn dan 0,02 mg/l, zal er allicht geen teratogeen risico zijn. Voor meer informatie over het onderzoek kunt u contact opnemen met de houder van de vergunning voor het in de handel brengen of zijn lokale vertegenwoordiger (zie rubriek 7). Wash-out procedure Na stopzetting van de behandeling met leflunomide:  wordt colestyramine 8 g 3-maal per dag toegediend gedurende 11 dagen,  een alternatief is toediening van 50 g actieve kool in poedervorm 4-maal per dag gedurende 11 dagen. Elke wash-out procedures vereist echter ook een bevestiging met 2 aparte tests met een interval van minstens 14 dagen en een wachttijd van anderhalve maand tussen de eerste keer dat de plasmaconcentratie lager is dan 0,02 mg/l, en de bevruchting. Vrouwen die kinderen kunnen krijgen, moeten weten dat een wachttijd van 2 jaar na stopzetting van de behandeling vereist is voor ze zwanger mogen worden. Als een wachttijd tot ongeveer 2 jaar onder betrouwbare contraceptie als niet haalbaar wordt beschouwd, kan het raadzaam zijn profylactisch een wash-out procedure te starten. Zowel colestyramine als actieve kool in poedervorm kan invloed uitoefenen op de absorptie van oestrogenen en progestagenen, zodat een betrouwbare contraceptie met orale anticonceptiva niet kan worden verzekerd tijdens de wash-out procedure met colestyramine of actieve kool in poedervorm. Gebruik van alternatieve contraceptieve methoden wordt aanbevolen. Borstvoeding Uit dierproeven blijkt dat leflunomide of zijn metabolieten in de melk worden uitgescheiden. Vrouwen die borstvoeding geven, mogen dan ook geen leflunomide krijgen. Vruchtbaarheid In dieronderzoek werden geen effecten op de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid aangetoond, maar in onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering werden effecten op de mannelijke voortplantingsorganen waargenomen (zie rubriek 5.3).

Volwassenen

• Startdosis: 100 mg, 1 x /dag gedurende 3 dagen
• Onderhoudsdosering: 10 - 20 mg, 1 x /dag

Toedieningswijze

De tabletten in hun geheel inslikken met een voldoende hoeveelheid vloeistof Met of zonder voedsel